zondag 31 juli 2011

mijn ruwe kubiek

waar ben ik
kijk ik tegen de zon aan
of is het de maan

ben ik gelukkig

waarom dan die tranen

wat ging er verloren
samen met dat woord

zijn de verwelkte rozen
de oorzaak
of ligt die in mijn zijn
besloten

ik schreeuw over de daken
maar raak de horizon
niet

kraaien kijken verwonderd toe

de ster
verbleekt bij
mijn vertwijfeling

waar is mijn hoop
blijft enkel
mijn ontgoocheling over

worden de zandpyramiden
weggeblazen door mijn
innerlijk onstuimige storm
die doorraast
zonder stoppen

mijn beitel is zoek


Geen opmerkingen:

Een reactie posten